Studenne
Trzeba przyznać pierwszym mieszkańcom Bieszczadów, że wiedzieli w jak pięknych miejscach zakładać swoje wsie. Przykład Studenne, położone w przepięknej dolinie z widokiem na okoliczne góry. Niestety tej wsi już nie ma, jak wielu innych w Bieszczadach. Po II wojnie światowej Studenne całkowicie zniszczono, również wybudowaną w 1926 roku cerkiew – więcej Wikipedia.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XI (1880-1914):
Studenne, wieś, pow. lipski, par. rzym.-kat. w Wołkowyi, gr.kat. w Rajskim. Leży w międzyrzeczu Sanu i Wetliny; wzniesienie opada ku obu rzekom z 580 na 495 mt. Na płd, wsi góra lesista (765 mt), nie pozwala wpłynąć Wetinie do Sanu i zmusza ją do dalszego biegu. W tej górze, w formacyi eocenicznej, znajduje się kopalnia nafty. We wsi jest cerkiew drewniana. Studenne wraz z obszarem dwors. ma 37 dm, 225 mr,; 199 gr.-kat. i 26 izrael. Obszar więk. pos. wynosi 179 mr. roli, 21 mr. łąk, 12 mr pastw. i 315 mr. lasu; pos. mn. 351 mr. roli, 116 mr. łąk, 63 mr. pastw. i 87 mr. lasu. Osada powstała późno, bo w XV w., milczą o niej akta grodzkie i ziemskie. Graniczy na płn.-zach. z Terką, na płn.-wschód z Sakowczykiem, na płd. z Tworylnem.
Wycieczkę zaczęliśmy w Terce, potem Połoma, Przełęcz Szczycisko i powrót w kierunku Studennego. Wszystko jest we wpisie „Terka – Połoma – Szczycisko„. Jak wędrowaliśmy, widać na załączonej mapce. Zwróćcie uwagę na słupek ze znakami z czerwonym trójkątem. Poprowadzą Was ze znakami niebieskimi z żółtą ikoną cerkwi do Studennego. Powrót do Terki, to już bardzo krótka trasa.
Na pewno jeszcze tam wrócimy, aby napawać się przepięknymi widokami.
